Apartament przy Almirante Reis | Lizbona
Projekt rozwija się na poddaszu budynku z 1906 roku i przyjmuje formę bezpośredniego dialogu między epokami, technikami budowlanymi i sposobami zamieszkiwania. Celem jest nie tylko poprawa pierwotnych warunków mieszkaniowych, ale ich reinterpretacja przy zachowaniu widocznej historycznej pamięci struktury.
Elementy takie jak kamienna muratura, nieregularne ściany, drewniane belki i słupy dachowe są odsłaniane i podkreślane, stając się namacalnymi śladami przeszłości. Projekt przyjmuje rygorystyczny, dbający o detal język formalny, wybierając drewno sosnowe jako dominujący materiał zapewniający ciągłość i harmonię z pozostałymi elementami.
Transformacja przestrzenna jest radykalna. Z pofragmentowanego mieszkania z niskimi sufitami powstaje otwarta konfiguracja z podwyższonymi stropami dzięki odzyskaniu przestrzeni poddasza. Sercem domu staje się płynna, centralna przestrzeń organizująca funkcje, poprawiająca relacje wizualne i wzmacniająca naturalne światło oraz wentylację wzdłuż osi wschód-zachód.
Kuchnia porzuca zamkniętą konfigurację i integruje się z główną przestrzenią poprzez duży blat roboczy dialogujący ze strefą jadalną. Łazienka zostaje przesunięta do wnętrza, zwalniając otwory na zewnątrz i wprowadzając wyróżniający element architektoniczny: bryłę obłożoną polerowanym mosiądzem, oświetloną świetlikiem tworzącym efekt „tunelu światła”.
Strefa nocna zaprojektowana jest jako elastyczna i scenograficzna przestrzeń, którą można otworzyć lub zamknąć za pomocą zasłony ze złotego aksamitu i jedwabiu przesuwającej się wzdłuż mosiężnej ściany. Projekt uzupełnia bogata paleta materiałowa i chromatyczna: tapety, dekoracyjna ceramika i kamień tworzą spójną narrację łączącą architekturę z projektem wnętrz.
Rok
2020
Pracownia architektoniczna
BA.LA Atelier de Arquitectura
Fotografia
Ivo Tavares Studio
